Blogs

“Jij bent een sociale vlinder, jij fladdert van het ene gesprek naar het andere.” Aldus dochterlief Lova (10) toen we aan tafel zaten te eten. Das toch prachtig. Ik moest er even over nadenken. Een sociale vlinder. Netwerken noemen ze in grote mensentaal ook wel ‘stakeholdermanagement’, ‘verbinding zoeken’ of ‘relatiebeheer’. Dat stoppen in hokjes, geven er ingewikkelde termen aan en maken er soms zelfs een doel op zich van. Toch? Maar een meisje van 10 kijkt daar dwars doorh

Woorden zijn krachtige dingen. Ze kunnen je vormen, je breken en soms, heel soms, bieden ze je een podium op de plek waar je ooit bijna van het toneel werd gestuurd. Volgende week is het zover: dan is het niet alleen een jaar geleden dat mijn boek uitkwam, nee ik mag ook een lezing geven. En het lot, met een fijn gevoel voor ironie, heeft besloten dat dit moet plaatsvinden op Hogeschool Windesheim. De grond waar ik als student zo'n zes jaar rondliep, maar die ik ondertussen

Aangezien wij een beagle hebben, ging ik ‘aan’ toen ik dit plaatje zag, omdat de metafoor nogal, laten we zeggen, treffend is. 😏 Links: wat er gebeurt (ook bij ons thuis). Rechts: het verhaal dat we erover vertellen om indruk te maken op mensen die we niet kennen. Als je dit leest en denkt ‘haha, grappig’, prima. Maar als je dit leest en een lichte steek van herkenning voelt (zoals ik), dan hebben we het ergens over. Want dit is misschien wel de ziekte van corporate storytel